أنّ النبيّ أفضل ممّن ليس بنبيّ ، واجمعوا على أنّ عليّاً رضي اللَّه عنه ما كان نبيّاً ، فلزم القطع بأنّ ظاهر الآية كما أنّه مخصوص في حق محمّد صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم ، فكذلك مخصوص في حقّ سائر الأنبياء عليهم السلام ؛ « 1 » در رى مردى است كه به او محمود بن حسن حمّصى گفته مىشود . وى معلم شيعيان اماميه بوده و معقتد است كه على عليه السلام از همهء پيامبران - جز پيامبر خاتم صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - بافضيلتتر است . وى مىگويد آنچه بر اين سخن دلالت دارد فراز « وَأَنْفُسَنا وَأَنْفُسَكُمْ » در آيهء مباهله است و مراد از « أَنْفُسَنا » محمّد صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم نيست ؛ زيرا انسان خود ، خويشتن را دعوت نمىكند ؛ بلكه مراد از آن كسى غير از پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم است و اجماع بر اين مطلب اقامه شده است كه وى همان على بن ابى طالب رضى اللَّه عنه است . پس آيه دلالت دارد كه نفس على عليه السلام همان نفس محمّد صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم است و البته مراد اين نيست كه اين نفس عيناً همان نفس باشد . پس منظور آن است كه اين نفس مثل آن نفس است و اين امر مقتضى مساوات [ آن دو بزرگوار ] درتمام وجوه است و در عمل به اين عموم ، نبوت و برترى تخصيص مىخورد ، زيرا دلايلى وجود دارد بر اينكه محمّد صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم پيامبر است و على عليه السلام نيست . و نيز به خاطر انعقاد اجماع بر افضليت محمّد صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم از على عليه السلام [ برترى پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم بر على عليه السلام ثابت مىشود ] . پس غير از اين دو جهت عموم مساوات ميان پيامبر و اميرالمؤمنين عليهما السلام ثابت مىشود و تمامى وجوه تشابه باقى مىماند [ كه در آن دو بزرگوار مشترك است ] .
همچنين اجماع مسلمانان دلالت دارد كه محمّد صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم برتر و افضل
هامش
( 1 ) . تفسير الرازي : 8 / 86 - 87 .