تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 386

مساهمون:

ص٣٨٦
ما نيز تأكيد داريم كه در صحاح شش گانه و ساير منابع و مصادر اهل سنّت احاديث دروغ و جعلى فراوان است . براى ادعاى خويش شواهدى نيز ارائه كرديم و اعتراف « عبده » به اين حقيقت را مىتوان به عنوان شاهدى ديگرى تلقى كرد ، امّا اين سخن نزد اهل سنّت پذيرفته نيست و صحت كتاب‌هاى شش‌گانه - به ويژه صحيح مسلم و بخارى - نزد آنان مشهور و معروف و بلكه مُجمعٌ عليه است . به همين جهت اهل سنّت از احاديث ابوهريره دفاع مىكنند ، در حالى كه دروغ بودن بسيارى از احاديث او به ادلّه قوى و محكم ثابت شده است . مرحوم شرف الدين عاملى دربارهء ابوهريره كتابى نوشته و در آن با استناد به مبانى اهل سنّت ، دروغ‌گويى ابوهريره را ثابت كرده است ، اما على رغم آن ، اهل تسنّن به مجعول بودن روايات ابوهريره اعتراف نمىكنند ، زيرا كه پذيرش آن به معناى بى اعتبار دانستن كتب صحاح و منابع معتبر آنان است ، چرا كه ابوهريره چند ماهى بيشتر رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم را درك نكرده است ، با اين حال احاديث وى از مجموع احاديث ابوبكر ، عمر ، عثمان و ديگر صحابه بسيار بيشتر است ! على رغم تأمل برانگيز بودن اين امر ، سنيان حاضر به پذيرش واقعيت نيستند تا مبادا اشكالى متوجه كتب صحاح آنان گردد . سخن شيخ محمّد عبده به سادگى تمام تلاش سنيان بر حفظ اعتبار صحاح را بىاثر مىكند ؛ زيرا بر اساس ادعاى وى ، از جعلى بودن بخشى از روايات صحاح ، علم اجمالى پديد مىآيد و همين علم اجمالى براى بىاعتبار شدن احاديث كتب صحاح كافى است . پس كلام عبده تأييد و تأكيدى است بر مدّعاى ما ، اما آيا ساير عالمان سنى به اين امر ملتزم هستند ؟ ! دوم : چنان كه در مباحث مقدماتى به تفصيل بيان شد ، اصطلاح « شيعى » و « رافضى » در ميان سنيان دايرهء وسيعى دارد و منظور آنان از شيعه هميشه شيعيان