اراده نمىكند ، به ويژه در صورتى كه مرد زنهايى نيز داشته باشد . از لغت عرب نيز چنين مطلبى فهميده نمىشود و بعيدتر از آن اراده شدن على عليه السلام از كلمهء « أنفسنا » است .
به علاوه هيأت نجران - كه مىگويند آيه دربارهء آنها نازل شده - زنان و اولاد خود را به همراه نداشتهاند .
شيخ محمّد عبده در ابتدا اقرار مىكند كه همه روايات متفقند بر اين كه در مباهله غير از اهل بيت عليهم السلام احدى شركت نداشته است و براساس اين روايات مراد از « انفسنا » فقط اميرالمؤمنين عليه السلام است ، اما وى به جاى پذيرش حقيقت ، از اساس صحت اين احاديث را منكر شده و ادعا مىكند مصادر اين احاديث شيعيان و منابع آنان است !
اين سخن وى از چند جهت مخدوش است :
نخست : در ابتداى اين بحث راويان احاديث مباهله از طبقهء صحابه و تابعين تا قرون متأخر معرفى شدند . با مراجعه به آن بحث روشن مىشود كه نه در طبقهء صحابه ، نه در طبقهء تابعين و نه در ساير عصرها مصادر اين روايات شيعيان نيستند .
همچنين احمد و مسلم كه اين حديث را در مسند و صحيح آوردهاند ، نه خود شيعه هستند و نه راويان و رجال مذكور در كتب آنها شيعه هستند ؛ بلكه برعكس راويان اين احاديث نوعاً از دشمنان و مخالفان اميرالمؤمنين عليه السلام هستند .
علاوه بر آنكه چنين ادعايى اساساً به معناى بى اعتبارى و عدم حجيت كتابهايى ، همچون مسند أحمد ، صحيح مسلم و . . . است و از آنجا كه اين شبهه ، شبههء محصوره است ؛ در نتيجه تمام صحاح ششگانه از اعتبار ساقط مىشوند و اگر چنين باشد ، نعم المطلوب .
جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 385
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٣٨٥