تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 389

مساهمون:

ص٣٨٩
اولًا عبده بايد پاسخ دهد كه اگر آيه دربارهء نصرانيان نيست ، پس خداوند در اين آيه به چه كسانى نظر دارد ؟ و ثانياً پيش از اين نيز گفتيم كه خداوند سبحان در آيهء مباهله ، به رسولش دستور مىدهد كه به نجرانيان بگو اگر حقيقت را نمىپذيرند ، زنان ، فرزندان و جان‌هايتان را فرا خوانيد تا مباهله كنيم . به عبارت ديگر رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم موظف بودند تا با نجرانيان قرار مباهله بگذارند ؛ نه اين‌كه به هنگام نزول آيه بلافاصله به مباهله با آنان مبادرت ورزند ، و چنان‌چه نصارا قرار مباهله را مىپذيرفتند ، بايد زنان و فرزندان خود را حاضر مىكردند ، اما مسلّم است كه آنان اين قرار را نپذيرفتند و حاضر به مباهله نشدند . پس اين اشكال كه هيأت نجرانى زنان و فرزندان خود را به همراه نداشتند ناشى از عدم دقت و توجّه عبده است .