و چه چيزى مانع از داخل شدن ساير فرزندان اميرالمؤمنين عليه السلام در اين فضيلت است ؟ و بالاخره اينكه به چه دليل آيهء شامل فرزندان جعفر ، عقيل و عباس نمىشود ؟
روشن است كه اين اشكالات در حقيقت اعتراض به خدا و رسول است ؛ چرا كه خداوند اراده فرموده تنها اهل بيت را از هر پليدى پاك سازد و رسول اكرم صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم نيز به عنوان مفسّر و مبيّن كلام خداوند ، صرفاً اميرالمؤمنين ، فاطمه زهرا ، امام حسن و امام حسين عليهم السلام را در گفتار و كردار به عنوان مصداق اهل بيت معرفى كردهاند ، در حالى كه به هنگام نزول آيه ، غير از اين بزرگواران افراد ديگرى نيز حضور داشتند ؛ از جمله ام سلمه ، عايشه و واثلة بن اسقع . حتى هر يك از اين افراد تقاضاى دخول به زير عبا را مطرح كردند ، اما رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم از داخل شدن آنها جلوگيرى كردند . همچنين وقتى آيه نازل شد ، اميرالمؤمنين و حسنين عليهم السلام حضور نداشتند و رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم حضرت صديقه طاهره سلام اللَّه عليها را جهت دعوت ايشان فرستاد و در اين هنگام نيز امكان آن وجود داشت كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم افراد ديگرى را نيز دعوت كند ، در حالى كه چنين نكردند . دليل اين امر هم به خدا و رسول او مربوط است .
مناقشهء عبدالعزيز دهلوى در آيه تطهير
از ديگر كسانى كه به اين آيه و دلالت آن اشكال كرده است ، عبدالعزيز دهلوى است .
وى به اشكالى پيرامون اين آيه شريفه اشاره كرده و مىنويسد : اگر آيه تطهير بر عصمت اهل بيت دلالت داشته باشد ، بايد آيهء ششم سوره مائده نيز بر عصمت اهل بدر دلالت كند ، زيرا در هر دو آيه ، ارادهء خداوند بر تطهير گروهى از مسلمانان مطرح شده است . خداوند دربارهء اهل بدر مىفرمايد :