افزون بر اين ، ميان اميرالمؤمنين ، صديقهء طاهره و رسول اكرم عليهم الصلوات والسلام روابط و احترام خاصى برقرار بوده است و شواهد فراوانى بر اين مطلب دلالت دارد . اين احترام ويژه اساساً با محتواى روايات فوق سازگارى ندارد ، از اين رو روشن است كه اين روايات كذب و ساختگى است .
از طرفى راوى هر دو حديث ، ابنشهاب محمّد بن مسلم زُهرى است . وى آخوند دربارى بنواميه بوده است . دربارهء او نوشتهاند :
كان شرطيّاً لبني اميّهّ ؛ « 1 »
او در خدمت بنواميه بود .
وى با تمام وجود در خوش خدمتى به بنواميّه تلاش مىكرد و عُمْر خود را در كاخهاى بنواميه و در خدمت عبدالملك بن مروان ، هشام بن عبدالملك و يزيد بن عبدالملك سپرى كرده است . ابن خلكان در وفيات الأعيان مىنويسد :
و لم يزل الزهري مع عبدالملك ، ثمّ مع هشام بن عبدالملك . وكان يزيد ابن عبدالملك قد استقضاه ؛ « 2 »
زهرى همواره [ در خدمت ] عبدالملك و سپس [ در خدمت ] هشام بن عبدالملك و او قاضى حكومت يزيد بن عبدالملك بوده است .
حاكم نيشابورى ، ابن عساكر و ابن حجر نيز مىنويسند :
كان يعمل لبني امية ؛ « 3 »
او سرباز بنواميه بود و همواره براى آنان كار مىكرده است .
هامش
( 1 ) . سير أعلام النبلاء : 7 / 226 ، 5 / 337 و 8 / 292 ؛ ميزان الإعتدال : 1 / 625 ، ذيل شماره 2397 ؛ جامع بيان العلم و فضله : 2 / 160 ؛ فتح الباري : 5 / 26 .
( 2 ) . وفيات الأعيان : 4 / 178 .
( 3 ) . معرفة علوم الحديث : 54 ؛ تاريخ مدينه دمشق : 20 / 59 ؛ تهذيب التهذيب : 4 / 197 .