تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 213

مساهمون:

ص٢١٣
آنان خداوند اراده مىكند آن‌چه را كه نمىشود و مىشود آن‌چه را كه اراده نمىكند ! پس در آيه : « إِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهيرًا » اگر مراد امر به واجبات و ترك محرمات باشد ، دورشدن پليدى و پاك شدن به اراده و فعل اهل بيت متعلق خواهد بود . پس اگر به آن‌چه امر شده‌اند عمل كنند پاك مىشوند و الّا نه . اين نكته در حالى است كه شيعيان مىگويند : خداوند افعال آنان را خلق نمىكند و قادر به پاك ساختن ايشان و دفع رجس از آنان نيست . اما كسانى كه قَدَر را اثبات مىكنند ، معتقدند كه خدا بر اين كار قادر است و چنان‌چه انجام واجب و ترك حرام را به آنان الهام كند ، طهارت و دفع پليدى حاصل مىشود . و از امورى كه به روشنى مبيّن اين است كه دفع پليدى چيزى است كه اهل بيت به آن امر شده‌اند نه اين‌كه خداوند به وقوع آن خبر داده باشد ، حديثى است كه در صحيح آمده است كه پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم كساء را بر روى على ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السلام كشيد و عرضه داشت : « بارالها ، اينان اهل بيت من هستند ، پس پليدى را از ايشان دور ساز و آنان را كاملًا پاك گردان » . اين حديث را مسلم در صحيح خود ، از عايشه و صاحبان سنن آن را از ام سلمه روايت كرده‌اند . البته اين حديث از دو جهت بر خلاف قول رافضه دلالت دارد : جهت نخست اين‌كه پيامبر براى دفع پليدى از ايشان دعا كرده است كه اين خود دليل است بر اين‌كه آيه به وقوع آن خبر نداده است و اگر اين امر واقع شده بود ، بايد به خاطر آن خدا را ثنا مىگفت و شكر آن را به جا مىآورد و به مجرد دعا اكتفا نمىكرد . دوم اين‌كه آيه دلالت مىكند بر اين كه خداوند بر دفع پليدى از اهل بيت و پاك ساختن آنان قادر است و آن دلالت دارد بر اين‌كه خداوند خالق افعال بندگان است . از امورى كه روشن مىكند آيه متضمّن امر و نهى است ، فرمايش خداوند در سياق كلام است [ كه خطاب به همسران پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم مىفرمايد ] :