حسن اشقر » از رجال نسائى است و گفتهاند شروط نسائى براى صحيح دانستن روايت بسيار سختتر از شروط مسلم و بخارى است . « 1 » همچنين بسيارى از بزرگان اهل تسنن از وى حديث نقل كردهاند . بزرگانى همچون احمد بن حنبل ، « 2 » ابن معين ، فلاس ، ابن سعد « 3 » و امثال آنان . « 4 » با مراجعه به شرح حال حسين أشقر ، روشن مىشود كه با وجود اينكه وى را توثيق كردهاند ، اما برخى به جهت شيعه بودن وى او را تضعيف كردهاند . ابن حجر در تقريب التهذيب مىنويسد :
الحسين بن الحسن الأشقر ، الفزاري ، الكوفي ، صدوق ، يهمّ ويغلو في التشيّع ، من العاشرة مات سنة ثمان و مائتين . « 5 »
البته پيش از اين ثابت شد كه تشيع هرگز به وثاقت ضرر نمىرساند .
پس سند اين حديث كاملا صحيح است و آن را ابن ابى حاتم ، طبرانى ، حاكم نيشابورى ، ابن مردويه ، ابونعيم اصفهانى ، فخر رازى ، ابن كثير ، هيثمى ، سيوطى ، ابن حجر مكّى ، شهاب الدين آلوسى و جمعى ديگر از محدّثان بزرگ اهل سنت روايت كردهاند . بنابراين به اعتراف بزرگان اهل سنت ، مصداق « السابقون الاوّلون » نيز حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام است ، در صورتى كه ابوبكر پس از پنجاه نفر يا
هامش
( 1 ) . ر . ك : تذكرةالحفّاظ : 2 / 700 ، ذيل شماره 10719 ؛ سيرأعلام النبلاء : 14 / 131 ؛ تاريخ الإسلام : 23 / 108 ؛ الوافي بالوفيات : 6 / 257 ؛ سنن النسائي ( با حاشيه سندى ) : 1 / 4 ؛ الضعفاء والمتروكين ( نسائى ) : 140 - 141 .
( 2 ) . مسند أحمد : 1 / 251 .
( 3 ) . تهذيب التهذيب : 2 / 291 / ش 596 .
( 4 ) . ابن حبّان وى را توثيق كرده است ؛ ر . ك : مجمع الزوائد : 2 / 45 . حاكم نيشابورى نيز پس از نقل روايت از وى ، در انتهاى حديث مىنويسد : « هذا حديث صحيح الإسناد و لم يخرجاه » ؛ المستدرك على الصحيحين : 3 / 129 و 138 .
( 5 ) . تقريب التهذيب : 1 / 214 / ش 1323 .