دشمنىهاى عبداللَّه بن زبير اشاره شد ؛ از اين رو دروغهاى فراوانى توسط آنان جعل شده است . به همين بيان است كه روايات خاندان زبير هيچ ارزشى ندارد تا بتوان به آن استناد كرد .
مهمترين راوى اين روايت ( كه مىگويد آيه « الأتقى » درباره ابوبكر نازل شده است ) نوهء زبير ، مصعب بن ثابت است كه يحيى بن معين او را تضعيف كرده است .
احمد بن حنبل نيز او را ضعيف مىداند و ابوحاتم علاوه بر تضعيف وى مىگويد :
« لا يحتجّ به » .
نسائى نيز دربارهى وى مىنويسد : « ليس بقوي » . « 1 »
سيوطى علاوه بر اين قول ، قول ديگرى را در ذيل اين آيه مطرح مىكند كه براساس آن ، آيه به هيچ شخص خاصى اختصاص ندارد ، از اين رو بر عموم حمل مىشود . « 2 » آخرين اشكال ابن تيميه آن است كه پيشى گيرندگان نخستين به اسلام - از مهاجران و انصار - فضيلت بيشترى نسبت به اهل بيت دارند ، زيرا خداوند در قرآن از رضايت خود نسبت به آنان و رضايت آنان از خود و بهشتى بودن آنان خبر داده است و اين به معناى آن است كه عمل به امور واجب و ترك محرمات - كه پيامبر براى اهل بيت خود در خواست كرده - تنها بخشى از اوصاف آنان است .
اين گونه سخن گفتن ابن تيميه ، يا از سر جهل و نادانى و يا از سر تجاهل نسبت به اهل بيت رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم است ، زيرا پيش از اين ثابت شد كه آيهء شريفهء تطهير به صراحت از ارادهء تكوينى خداوند بر دفع پليدى از اهل بيت و
هامش
( 1 ) . ر . ك : الجرح والتعديل : 8 / 304 / ش 1407 ؛ تهذيب الكمال : 28 / 19 - 20 ؛ تهذيب التهذيب : 10 / 144 .
( 2 ) . الدرّ المنثور : 6 / 359 - 360 .