جالبتر آن كه وى در اين عبارت ، كلام پيشين خود را نقض كرده است .
او در ابتداى كلام مدّعى بود كه منشاء اختلاف نظر دربارهء مصداق اهل بيت ، اختلاف در روايات است ، اما در اينجا تصريح مىكند كه قول نخست از روايات به دست مىآيد و قول دوم از عرف و لغت ! بنابراين منشاء اين اختلاف نظر ، اختلاف در مستندات است ، نه اختلاف در روايات !
شيعيان روايات پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم را مفسّر و مبيّن قرآن مىدانند و معتقدند در جايى كه سنت صريح و صحيح وجود دارد ، جايى براى رجوع به عرف و لغت باقى نمىماند . اما به گفتهء اين نويسندهء ، سنيان در جايى كه احاديث و سنت پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم بر خلاف رأى و نظر ايشان باشد ، به سادگى آن را ناديده گرفته و به دنبال دستاويز ديگرى مىگردند ، امّا آيا كسى كه واقعاً تابع سنت رسول اللَّه است با وجود سنت روشن از آن دست برداشته و به دنبال عرف و لغت مىرود ؟ !
افزون بر آن كه رجوع به لغت صرفاً براى به دست آوردن مفاهيم الفاظ است ، امّا به فهم معانى اصطلاحات كمكى نمىكند . در لسان قرآن و سنت برخى مصطلحات هستند كه هيچ ارتباطى با عرف و لغت ندارند ؛ مانند « امّهات المؤمنين » و « صحابه » . اگر با مراجعه به عرف و لغت در صدد فهم معانى اين اصطلاحات برآئيم ، چارهاى نيست جز آنكه بگوئيم منظور از « امّهات المؤمنين » مادران تمام مؤمنان هستند و حال آنكه همه مىدانند اين اصطلاح منحصراً دربارهء همسران پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم به كار مىرود . يا صحابه به معناى همراه است ، از اين رو در لغت به چهارپايى كه همراه انسانى باشد نيز صحابه اطلاق مىشود ؛ اما نزد همگان روشن است كه اين اصطلاح دربارهء افرادى به كار مىرود كه حضرت رسول
جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 180
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١٨٠