ادعا بسيار روشن است ، زيرا وى از خوارج و دشمنان اهل بيت است و از آنجا كه به اتفاق تمام عالمان رجالى اهل سنت ، عكرمه شخصى فاسق و دروغگو بوده است ، از اين رو نه تنها قول وى قابل اعتماد نيست ، بلكه به جهت كذّاب بودن وى لازم است خلاف قول او عمل شود .
گفتار ابن كثير دربارهء مصداق اهل بيت
تا اينجا روشن شد كه براساس احاديث فراوان و قطعى الصدور و با دلالتى روشن ، مصداق اهل بيت حضرت اميرالمؤمنين ، حضرت فاطمه زهرا ، حضرت امام حسن و حضرت امام حسين عليهم السلام هستند و قول عكرمهء كذاب نيز هرگز توان مقابله با اين احاديث را ندارد . غير از عكرمه نيز احدى از صحابه و تابعين همسران پيامبر را مصداق اهل بيت معرفى نكردهاند ، حتى خود همسران نبى اكرم نيز هرگز چنين ادعايى نداشتهاند . احاديث مربوط به اين قول در مصادر معتبرى همچون صحيح مسلم ، مسند أحمد و تفسير طبرى و . . . موجود است .
از همين رو است كه ابن كثير نتوانسته از اين احاديث چشم پوشى كند و آنها را ناديده بگيرد . از سوى ديگر محروم دانستن همسران پيامبر از اين فضيلت به مذاق وى خوش نمىآيد ، بنابراين او تلاش كرده كه بين اين دو قول جمع كند تا اولًا اختصاص اين فضيلت به اهل بيت پيامبر صلى اللَّه عليه وآله را نفى كند ، و ثانياً براى برخى از همسران پيامبر فضيلتى دست و پا كند .
ابن كثير ادعا مىكند كه آيه تطيهر نه به اهل بيت اختصاص و نه به همسران رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله وسلّم ، بلكه داراى معنايى اعم است كه هم شامل اهل بيت پيامبر مىشود و هم همسران ايشان را در برمىگيرد . وى با استناد به سياق آيات ، همسران پيامبر را داخل در اهل بيت مىشمارد و روايات مربوط به شأن نزول آيه را