سنگى كه در آن خزيره ( نوعى سوپ ) بود آمد و بر ايشان وارد شد . پيامبر به ايشان فرمود كه همسر و دو پسرت را دعوت كن . امّ سلمه گويد : على ، حسن و حسين عليهم السلام آمدند و بر ايشان وارد شده نشستند و مشغول خوردن آن غذا شدند . پيامبر در مكانى كه جاى خواب ايشان بود نشسته و يك عباى خيبرى زير ايشان بود . امّ سلمه گويد : من در آن اتاق نماز مىخواندم كه خداوند اين آيه را نازل فرمود : « إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » . سپس پيامبر گوشهء عبا را بر سر ايشان كشيد و دست خود را بيرون آورده و به آسمان بلند كرده ، عرضه داشت :
« خداوندا ، اينان اهل بيت و خواص من هستند ، پس پليدى را از ايشان دور كن و آنها را كاملًا پاك و پاكيزه ساز . خداوندا ، اينان اهل بيت و خواص من هستند ، پس پليدى را از ايشان دور كن و آنها را كاملا پاك گردان » . امّ سلمه گويد : من سرم را داخل اتاق كردم و عرضه داشتم : اى رسول خدا ، آيا من نيز با شما ( اهل بيت ) هستم ؟ فرمود : « تو عاقبت به خير هستى ، تو عاقبت به خير هستى » .
محقّق كتاب فضائل الصحابه نيز در ذيل حديث ، اسانيد فراوانى براى روايت عطا از امّ سلمه ارائه كرده است . « 1 » طبرانى در معجم الكبير و طحاوى در مشكل الآثار نيز روايت عطا از امّ سلمه را نقل كردهاند . براساس اين احاديث ، روشن است كه عطا هرگز همسران پيامبر را مصداق اهل بيت نمىدانسته ، بلكه اهل بيت در نظر او فقط اميرالمؤمنين ، حضرت صديقهء طاهره ، امام مجتبى و حضرت سيدالشهدا عليهم السلام هستند .
بنابراين روشن شد كه تنها عكرمه مدّعى بوده كه مصداق اهل بيت همسران پيامبرند و غير از او أحدى چنين ادعايى نداشته است . انگيزهء عكرمه نيز براى اين
هامش
( 1 ) . ر . ك : همان ، پاورقى .