بگويد كه پرداخت كردهام . لازمه اين گفتار ، اقرار كردن است بر اينكه آن مبلغ را به آن شخص مديون بوده است . پس اگر نتواند اثبات كند كه آن را پرداخت نموده ، او را وادار مىكنند كه آن مبلغ را پرداخت كند .
( مسأله 1925 ) در اقرار تلفظ كردن به آن شرط نيست ، بلكه با اشاره ، نوشته و امثال آنها نيز اقرار حاصل مىشود .
( مسأله 1926 ) اگر كسى اعتراف كند كه بدهى مدّت دارى به كسى دارد ، با چنين اعترافى آن مبلغ بر عهدهاش ثابت مىشود ، و طلبكار نمىتواند پيش از فرارسيدن موعِد ، آن را مطالبه كند . مگر اينكه طلبكار نقد بودن آن را اثبات كند .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 400
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٤٠٠