است ، مانند حيوانات ، اشياء مستعمل ، دست بافت و دست ساز . ولى در « مثلى » قيمترا بر نوع آن تعيين مىكنند و فرد خاصّى را در نظر نمىگيرند ، مانند طلا ، نقره ، پنبه ، حبوبات و توليدات ماشينى يك كارخانه با يك مارك .
( مسأله 1934 ) اگر مال غصب شده در نزد غاصب فزونى پيدا كرد ، خواه فزونى متّصل ، مانند چاقى ، يا فزونى منفصل ، مانند شير و تخم مرغ ، بر عهده غاصب است كه علاوه بر برگردانيدن مال غصبى فزونى را نيز عينا به مالك برگرداند ، و اگرعينا ممكن نباشد بايد عوض آن را بدهد .
( مسأله 1935 ) همانگونه كه غاصب ضامن مال غصبى هست ، ضامن منافعى كه برداشت كرده نيز مىباشد ، پس اگر در خانه غصبى سكونت كرده يا ماشين غصبى را سوار شده ، يا جامه غصبى را پوشيده ، بايد اجرت آن را به مالك بپردازد .
( مسأله 1936 ) منافع فوت شده مال غصبى ، مثلًا اجاره مدّتى كه خانه يا ماشين غصبى بدون استفاده مانده ، بر عهده او نيست .
( مسأله 1937 ) اگر پس گرفتن مال غصبى موجب تصرّف در مال غاصب و يا اتلاف آن باشد ، مانعى ندارد ، از قبيل ورود به منزل ، شكستن قفل ، سوراخ كردن ديوار ، پايمال كردن زراعت ، كشتن سگ نگهبان و امثال آنها ، ولى بايد به حدّاقل ضرر وزيان بسنده نمود و ضمان ندارد .
( مسأله 1938 ) اگر براى پس گرفتن مال غصبى پولى هزينه كند ، نمىتواند آن را از غاصب مطالبه نمايد .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 403
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٤٠٣