احكام غصب
غصب عبارت است از تجاوز به حقوق ديگران و گرفتن مال مردم ، بدون حق ، به سبب داشتن زور و قدرت .
در روايات بسيارى از غصب حقوق ديگران سخن رفته ، كه از آن جمله است :
1 ) پيامبر اكرم فرمود : « كسى كه زمينى را به ناحق تصرّف كند ، او را وادار مىكنند كه خاك آن را به محشر حمل كند » .
2 ) حضرت على فرمود : « مصادره مال مسلمان به نا حق ، بزرگترين گناهان است » .
3 ) رسول اكرم فرمود : « يك سنگ غصبى در يك بنا ، عامل ويرانى آن است » .
( مسأله 1927 ) غصب يك عين ( مال يا جنس ) هنگامى محقّق مىشود كه انسان آن را در اختيار بگيرد و بر آن سلطه پيدا كند ، ولى با صرف تصرف كردن يا جلوگيرى كردن مالك از تصرّف در آن ، محقّق نمىشود ، اگرچه آن نيز حرام مىباشد .
( مسأله 1928 ) به مجرّد اينكه غاصب دست روى جنس مغصوب گذاشت ضامن مىشود ، چه قصد تجاوز داشته باشد يا نه .
( مسأله 1929 ) بر گرداندن مال غصبى به مالك چند صورت دارد :
1 ) اگر عين غصبى موجود باشد ، بر غاصب واجب است كه آن را عينا به مالكش برگرداند .
2 ) اگر عين غصبى در دسترس نباشد ، اگر مالك حاضرباشد كه انتظار بكشد ،