( مسأله 1909 ) هر مُدّ عبارت از 870 گرم مىباشد - تقريبا - و لذا اگر 900 گرم بدهد ، مطابق احتياط خواهد بود .
( مسأله 1910 ) در كفّاره مخالفت سوگند ملحقات آن ( كفّارههاى شماره 9 تا 14 ) بنابر احتياط واجب به گندم ، آرد گندم يا نان گندم اكتفا كند . اما در ديگر كفّارهها هر طعامى كفايت مىكند ، مانند : برنج ، خرما ، گندم و امثال آنها .
( مسأله 1911 ) در كفّارهها حتما بايد عين طعام داده شود و قيمت آن كفايت نمىكند .
2 ) سير كردن فقير ، و در اين صورت مقدار طعام و نوع طعام شرط نمىباشد . ولى اگر فقير خردسال باشد بايد تفاوت خوراك او با بزرگسال منظور شود . و اگر رعايت آن ميسّر نباشد ، دو نفر خردسال را به جاى يك بزرگسال منظور كند . و در هرحال بايد به ولى كودك مراجعه كند .
( مسأله 1912 ) در اطعام فقير حتما بايد تعداد آنها مورد عنايت باشد ، پس اگر به يك فقير چندين بار اطعام كند كفايت نمىكند ، مگر در جايى كه به تعداد لازم فقير يافت نشود . در اين صورت تكرار آنها در روزهاى مختلف مانعى ندارد ، ولى نبايد دريك روز تكرار كند .
( مسأله 1913 ) اگر چندين كفّاره بر عهده او باشد ، مىتواند به تعداد آن به هر فقير كفّاره بدهد ، مثلًا اگر ده تا كفّاره بر عهده دارد ، مىتواند به شصت فقير به هر يكى ده مُدّ گندم بدهد .
( مسأله 1914 ) در كفّارههاى ترتيبى كه قبلًا گفتيم اگر از يكى ناتوان باشد ، بايد بعدى را انجام دهد ، وميزان آن است كه به هنگام اداى كفّاره ناتوان باشد . پس اگر كسى موظف است كه دو ماه روزه بگيرد و به آن قدرت ندارد و لذا به 60 فقيرطعام داد ، اگر بعدها به روزه گرفتن قدرت پيدا كند ، همان اطعام او را كفايت مىكند .
( مسأله 1915 ) اگر كسى به جهت ناتوانى از روزه ، اطعام به فقرا را
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 397
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٣٩٧