آغاز كند و پيش از آن كه آن را به اتمام برساند ، به روزه گرفتن قدرت پيدا كرد ، بنابر احتياط واجب به آن اكتفا نكند و كفّاره قبلى ( يعنى روزه ) را انجام دهد .
( مسأله 1916 ) كسى كه وظيفهاش كفّاره جمع است ، به هر كدام از آنها قدرت نداشته باشد ، ساقط مىشود و بايد بقيّه را انجام دهد . و به جاى آنچه قدرت ندارد استغفار مىكند و بهتر آن است كه به جاى آن ، به مقدارى كه مىتواند صدقه همبدهد .
( مسأله 1917 ) كسى كه از اطعام كردن عاجز باشد ، بنابر احتياط واجب بايد در صورت داشتن قدرت ، به جاى آن 18 روز روزه بگيرد .
( مسأله 1918 ) كسى كه چندين كفّاره بر او واجب است ، اگر بر همه آنها قادر نباشد ، به مقدارى كه قدرت دارد بايد انجام دهد ، و آن موجب نمىشود كه همهاش ساقط شود ، الّا در مورد كسى كه به هيچيك از آنها قادر نباشد .
( مسأله 1919 ) كسى كه قدرت بر كفّاره نداشت و به جاى آن بدل آن را انجام داد ، از استغفار و امثال آن ، از گردنش ساقط مىشود ، پس اگر بعدها بر آن قدرت پيدا كند ، اعاده بر او واجب نمىشود .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 398
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٣٩٨