تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 395

مساهمون:

ص٣٩٥

13 - كفّاره خراشيدن زن صورت خود را در مصيبت

، به گونه‌اى كه خون آلود شود ، و كفّاره آن همان كفّاره سوگند است ، ولى سيلى به صورت زدن كفّاره ندارد ، فقط مستحب است كه توبه و استغفار كند .

14 - كفّاره پاره كردن مرد جامه‌اش را در سوك همسر و فرزند ،

كه كفّاره مخالفت با سوگند است . ( مسأله 1896 ) در مصيبتها سيلى به صورت زدن وپاره كردن زن جامه‌اش را در سوك شوهر و ديگر خويشاوندان و پاره كردن مرد جامه‌اش را در سوك پدر و برادر كفّاره ندارد . ( مسأله 1897 ) اگر كسى نماز عشا را نخوانده بخوابد تا شب از نيمه بگذرد ، مستحب است كه فرداى آن شب را به عنوان كفّاره اين كار روزه بگيرد .

شرايط وجوب كفّاره

( مسأله 1898 ) وجوب كفّاره در همه مواردى كه موجبات آنها فراهم شود ، دو شرط عمده دارد :

1 - مكلّف بودن شخص

، يعنى بالغ و عاقل باشد و به گونه‌اى مجبور نباشد كه تكليف از او ساقط شود .

2 - تعمّد

، يعنى انجام دادن عمدى ، پس اگر يكى از موجبات كفّاره را از روى اشتباه ، فراموشى ، يا نادانى ( به حكم يا موضوع ) انجام بدهد ، كفّاره بر او واجب نمىشود ، مگر در مورد قتل مسلمان از روى خطا . به تفصيلى كه در همين فصل بيانگرديد . ( مسأله 1899 ) كفّاره قتل عمدى و خطائى در مورد جنين نيز جارى مىشود ، اگرچه هنوز روح در آن دميده نشده باشد . ( مسأله 1900 ) بايد نسبت به پرداخت كفّاره مبادرت كند ، زيرا آن همانند توبه