تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 312

مساهمون:

ص٣١٢
اصرار ورزيدن بر كفر . به همين سبب قرآن مىپرسد : «
أَ وَ لَمْ يَكْفُرُوا بِما أُوتِيَ مُوسى مِنْ قَبْلُ قالُوا سِحْرانِ تَظاهَرا وَ قالُوا إِنَّا بِكُلٍّ كافِرُونَ
- آيا به آنچه موسى پيش از اين آورد كافر نشدند كه گفتند كه دو جادوى پشتيبان يكديگر است و ما به هر دو تاى آنها كافريم ؟ » در اين شك نيست كه مخاطبان قرآن در اين آيه كسانى نيستند كه با موسى بودند و سپس به او كفر ورزيدند ، ولى قرآن مىگويد كه به او كفر ورزيدند ، و شايد اين گونه سخن گفتن براى آن است كه بر ما معلوم شود كه يگانگى برنامه و روش انديشيدن است كه ما را به همان نتيجه مىرساند . / 333 [ 49 ] «
قُلْ فَأْتُوا بِكِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ هُوَ أَهْدى مِنْهُما أَتَّبِعْهُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
- بگو كه : اگر راست مىگوييد ، كتابى از جانب خدا بياوريد كه راهنمونتر از آن دو باشد تا من از آن پيروى كنم ! » يكى از وسايل باز شناختن منطق فرستادگان خدا آن است كه سخنان ايشان به نهايت درجه موضوعى و عقلانى است ، و رسول با تمام عظمتى كه دارد و خدا او را به راه مستقيم هدايت كرده است ، معانده و لجاج نمىكند ، و در مقابل دعوتهاى ديگر به استكبار و خود بزرگشمارى اصرار نمىورزد ، بلكه مىگويد : اگر در نزد شما كتابى راهنماتر از كتاب رسالت من است ، آن را به من نشان دهيد تا از آن پيروى كنم ، در حالى كه او به يقين مىداند كه كتابى راهنماتر از كتاب خدا وجود ندارد كه بر موسى فرستاد و سپس كتاب مكمل و غالب بر آن را بر خود وى وحى كرد . / 334

[ سوره القصص ( 28 ) : آيات 50 تا 56 ]

فَإِنْ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ فَاعْلَمْ أَنَّما يَتَّبِعُونَ أَهْواءَهُمْ وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 50 ) وَ لَقَدْ وَصَّلْنا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ( 51 ) الَّذِينَ