و رسالت / 331 عيسى ( ع ) عنوان امتدادى از رسالت موسى را دارد ، و هدف آن تصحيح مسير مردم پس از آن بوده است ، و چنان نيست كه ذاتا رسالت تازهاى به شمار رود .
2 - به سبب شبيه بودن تفصيلات دو رسالت ، و اين كه آن رسالت يعنى رسالت موسى در زندگى او ( ع ) امتى را به وجود آورد ، و رسالت بعدى اسلام نيز پديد آورنده امتى تازه بود .
و هر رسالت داراى دو هدف اساسى است :
يكى از آن دو راهنمايى مردم است از طريق يادآورى و تذكره ، و خداوند متعال گفت :
«
لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
- براى آن كه قومى را بيم دهى كه پيش از تو بيم دهندهاى براى ايشان نيامد ، باشد كه ياد آورند و متذكر شوند . » پس به همان گونه كه موسى را خدا همچون رحمتى بر آفريدگان خويش به پيغمبرى برگزيد ، به همان گونه هم محمد ( ص ) رحمت بود ، و در آيه حجتى بر آن كسان كه به رسالتهاى پيشين خدا ايمان آورده بودند ، و با وجود يكى بودن مبدأ رسالتها به اين رسالت نهايى كفر ورزيدند و به پذيرفتن آن گردن ننهادند ، پس به همان گونه كه آن يك رحمتى از خدا بود ، اين يك نيز رحمتى است ، و بنا بر اين چه شده است كه به پارهاى از كتاب ايمان مىآورند و به پارهاى ديگر كافر مىشوند ؟ ! [ 47 ] و اما هدف دوم اقامهء حجت بر مردم است .
«
وَ لَوْ لا أَنْ تُصِيبَهُمْ مُصِيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
- و اگر به سبب كارهايى كه انجام مىدادند به ايشان مصيبتى مىرسيد ، مىگفتند : پروردگارا ! چرا بر ما رسولى نفرستادى تا از آيات تو پيروى كنيم و از مؤمنان بوده باشيم ؟ » در آيه اشارهاى به اين امر وجود دارد كه مردمان از اهميّت رسالت آن گاه با خبر مىشوند كه روشهاى دينى گوناگون سبب گيج و گمراه شدن ايشان شود و از اين راه گرفتار شوند .