برگردد . و اگر در اثنا بميرد ورثه نيز حق ندارد كه آن را برهم بزنند .
( مسألهء 2690 ) پس از سپرى شدن مدّت تعيين شده منافع آن به مالك برمى گردد و اگر فوت كرده باشد به ورثهء او باز ميگردد .
( مسألهء 2691 ) اگر مالك عينى را حبس كند ، ولى مدّتى براى آن تعيين نكند ، بلكه مطلق بگذارد ، يا به دائمى بودن آن تصريح كند ، اگر از اين كارش وقف فهميده شود ، حكم وقف بر آن جارى ميگردد ، در غير اين صورت تا زنده است حق بازگشت ندارد ، ولى پس از مرگش جزء تركه قرار ميگيرد و به ورثه منتقل مىشود .
( مسألهء 2692 ) اگر كسى چيزى را در اختيار فرد يا عنوانى قرار دهد ، ولى حبس كردن آن را انشاء نكند ، هر وقت بخواهد ميتواند از اين كار بر گردد ، مثل اينكه خانهاش را در اختيار كسى قرار دهد ، غلام ، ماشين يا مركبش را در اختيار كسى قرار دهد ، يا مثلًا ماشين خود را به نقل و انتقال حجاج اختصاص دهد .
( مسألهء 2693 ) يكى از مصاديق حبس « سُكنى » مىباشد و آن اختصاص به مسكن دارد . و منظور از سُكنى اين است كه حق سكونت در آن مسكن را به فرد معينى اختصاص دهد .
( مسألهء 2694 ) كسى كه عينى را حبس كرده ، اگر براى پايان آن وقت مشخّصى را تعيين كند ، مثلًا بگويد : اين عين را تا ده سال حبس كردم ، آن را « رُقبى » مينامند .
( مسألهء 2695 ) اگر كسى عينى را حبس كند و پايان مدّت آن را مرگ خودش يا مرگ طرف قرار بدهد ، آن را « عُمرى » مينامند . مثل اينكه بگويد : من اين ماشين را براى زيد حبس كردم ، كه تا زنده است از آن استفاده كند ،
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 562
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٦٢