مبحث دوّم : احكام صدقات
( مسألهء 2701 ) صدقات كه بر اساس حبس عين پايه گذارى نشدهاند ، به طور كلى بر دو قسم هستند :
قسم اوّل : صدقاتى كه شرع مقدّس آنها را صدقه قرار داده و صدقه بودن آنها به انشاء مالك نياز ندارد ، مانند زكات واجبه ، زكات فطره و عين موقوفهاى كه وقفيّت آن باطل شده باشد .
( مسألهء 2702 ) تمليك و تقسيم اين قسم از صدقات به مستحقّ ، از پيامدهاى صدقه بودن آنهاست ، و از نظر رتبه و زمان متأخّر از آن مىباشد و پى ريزى آن به دست مكلّف يا هم زمان با آن نيست .
( مسألهء 2703 ) اگرچه مكلّف ميتواند اين نوع از صدقات را پيش از قبض مستحق ، جدا سازد و كنار بگذارد ، ولى با قرار دادن نصاب معين در زكات و تعيين كردن مقدار معين در زكات فطره ، از طرف خداوند منان تعيين شده هستند .
( مسألهء 2704 ) ظاهر اين است كه صدقه دادن به صورت ياد شده صحيح و مشروع مىباشد و آن نوعى ايقاع است ، پس بيرون كردن مال از مُلك مالك و قرار دادن آن در مسير تقرّب به پروردگار كفايت مىكند .
( مسألهء 2705 ) اين نوع از صدقات همانند وقف مىباشد ، با اين تفاوت كه وقف بر اساس حبس عين است ولى صدقات بر اين اساس نمى باشند ، بلكه به مجرّد صدقه دادن از ملك مالك بيرون ميرود و در جهت