مقدّمات معامله بين طرفين فروشنده و خريدار ، چه از طريق مكاتبه و يا از طريق نمايندگى فروشنده در كشور خريدار به موجب فاكتور صادر شده از طرف فروشنده با تمام مشخصّات و اوصافِ كالاى مورد معامله از جهت كيفيّت و كميّت ، مبلغ مورد اتّفاق طرفين را به وسيله بانك كشور فروشنده به فروشنده بپردازد و با اين اقدام 10 % يا 20 % كلّ بهاى مورد سفارش را از سفارش دهنده دريافت مىكند تا تماميّت معامله از طرف خريدار به فروشنده اعلام و اسناد حمل را جهت دريافت بهاى كالا به بانك تحويل دهد ، و با تحويل گرفتن اسناد حمل كالابر طبق مشخصّات مذكور در موقع گشايش اعتبار تمام مبلغ را به فروشنده مىپردازد .
صادرات كالا
كسى كه بخواهد جنس و كالايى را به خارج كشور صادر كند بايد طبق مقررات ، اعتبارى در بانك گشايش شود تا بانك طبق تعهّد خود نسبت به پرداخت قيمت كالا و دريافت اسناد بر حسب مقررات جاريه اقدام نمايد و نتيجتاً عمل بانك در هر دو مورد صادرات و واردات يك چيز است و بر اساس تعهّد پرداخت مبلغ كالاى مورد معامله و گرفتن اسناد حمل و تحويل آن به سفارش دهنده انجام مىگيرد .
يك نوع ديگر از اعتبار بانكى وجود دارد كه فروشندهى كالا و يا نماينده او صورت و قائمه كالا را با ذكر تمام مشخصّات كميتى و كيفيتى بدون اين كه قبلًا مذاكره ومعاملهاى با طرف مقابل يعنى خريدار انجام داده باشد ، به بانك مىفرستد و به بانك وكالت مىدهد كه اسناد را به طرف مقابل كه خريدار باشد عرضه كند . اگر خريدار به قيمت عرضه شده قبول كرد ، تقاضاى گشايش اعتبار مىكند ، آن موقع بانك بر حسب مقررات خود با دريافت 10 % يا 20 % از مبلغِ قيمت كالا ، قرار داد انجام معامله را با خريدار مىبندد و تعهّد مىكند كه تمام مبلغ را به فروشنده پرداخت نمايد و اسناد حمل آن را گرفته و به خريدار تسليم نمايد .
* مسأله 6 - اين عمل بانك كه قبول گشايش و انجام تعهّدات باشد ، جايز است همينطور كه براى خريدار نيز عمل گشايش اعتبار جايز است واشكال ندارد .