ثم يرجمه » [ وسائل جزء 18 ، باب 3 مقدمات حدود ، ص 343 ، حديث 1 ]
( كسى كه نزد امام به حقى از حدود الهى بر خويش اقرار نمايد ، مرد و زدن آزاد باشند يا برده ، امام بخاطر عملى كه شخص بر خويشتن اقرار كرده هر چه باشد بايد بر او اقامهء حد كند ، مگر كسى كه زناى محصنه انجام داده باشد كه در اين صورت تا چهار شاهد بر عمل او گواهى ندهند ، امام ( ع ) او را سنگسار نمىكند و اگر شهادت دادند ، يكصد ضربه تازيانه بر او مىزند و سپس او را سنگسار مىكند )
اين كه به بعضى فقرات حديث عمل نمىشود ، خدشهاى به دلالت آن بخش از حديث كه مورد استدلال است نمىرساند و آن عبارت « لا يرجمه حتى يشهد عليه اربعة شهداء . . . » مىباشد كه دلالت بر اين دارد كه براى سنگسار كردن فرد زناكار حتماً بايد چهار شاهد گواهى دهند و كمتر از چهار تن جايز نيست ، هر چند خود چند بار اقرار كند و از آن علم حاصل شود .
نهايت امر اين است كه اطلاق اين حصر مقيد مىشود به موردى كه شخص زانى چهار بار اقرار كرده باشد همان گونه كه در ادلّه ديگر آمده است - البته اگر نگوييم كه اقرار نيز داخل در شهادت بر خويشتن است - بنابراين فقط اطلاق حصر مقيد شده نه اين اصل حصر از ميان مىرود ، چنان كه در موارد ديگر حصر نيز چنين است . و ادعاى اين كه حصرِ در اين روايات اضافى است و در قبال راههاى ظنى آمده است نه در قبال علم ، ناتمام است ، به ويژه در اين روايات كه به طور صريح به موضوعيت شهود چهارگانه نظر دارد و گناهى را كه كمتر از چهار نفر بر آن شهادت دهند ، بر مسلمانان پوشيده مىدارد .
اما اين كه در اين روايات نامى از اقرار نيامده ، بدين جهت است كه اقرار هم از قبيل شهادت بر خويش است ، چنان كه در همين روايات و غير آنها همين گونه تعبير شده است .
[ 3 - روايات در مورد اقرار به زنا و مانند آن ]
3 - استدلال به رواياتى كه دربارهء اقرار به زنا و مانند آن وارد شده و نيز استدلال به چگونگى داورى امير المؤمنين در مورد اقرار به زنا . از اقرار شخص بالغ رشيدى كه با توجه و علم به كيفر و براى پاك شدن از پيامدهاى گناه و طلب آمرزش از خدا ، به ارتكاب جرمى اقرار مىكند ، معمولًا علم به وقوع جرم حاصل مىشود ، حتى يك بار اقرار نيز علمآور است ، تا چه رسد به دو يا سه بار اقرار كردن ، يا وجود قرائن ديگرى بر وقوع جرم ، از قبيل آبستنى و مانند آن ، يا وجود فاصلهء زمانى ميان دو اقرار . با اين همه ، امام ( ع ) اقدام به اجراى حد نفرموده ، بلكه ظاهر حال او نشانگر جايز نبودن آن و خوددارى از اجراى حد است تا زمانى كه اقراركننده چهار بار اقرار مىكرد . و اين نحوهء عمل حضرت