« اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنفُسَ حِينَ مَوْتِها وَالَّتِى لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها » ؛ « 1 »
« خدا وقت مرگ ، ارواح را مىگيرد و آن را كه هنوز مرگش فرا نرسيده در خواب روحش را مىگيرد » .
و در شعر منسوب به اميرالمؤمنين عليه السلام است :
نَفْسِي عَلى زَفَراتِها مَحْبُوسَةٌ * يا لَيْتَها خَرَجَتْ مَعَ الزَّفَراتِ
و شايد از اين قسم باشد قول كسى كه مىگويد :
« وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ » ؛
« قسم به خدايى كه جانم در دست او است » .
4 - نبىّ و نبوّت
راغب مىگويد : " نبوّت " سفارت بين خدا و بين خردمندان از بندگان او براى بر طرف كردن علّت آنان در امر معاش و معاد است . و نبى را براى اينكه خبر دهنده است به آنچه عقلهاى پاك به سوى آن آرام مىگيرند ، " نبىّ " مىگويند . و صحيح است كه فعيل به معنى فاعل باشد ؛ يعنى خبردهنده ، چنانكه در قرآن مجيد مىفرمايد :
« نَبّئْ عِبادِى أَنّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ » ؛ « 2 »
« ( به پيامبر گفت : ) بندگانم را آگاه كن كه من بخشنده مهربانم » .
5 - رسول
" رسول " به معناى فرستاده و پيامبر و پيامآور است ، و چنانكه راغب مىگويد :
گاه به سخن و پيامى كه برده مىشود ، رسول گفته مىشود ، چنانكه بر شخصى كه
هامش
( 1 ) . سوره زمر ، آيه 42 .
( 2 ) . سوره حجر ، آيه 49 .