و قطع شود ، دلش به سوى او متوجّه مىشود ، چنانكه در قرآن مجيد مىفرمايد :
« قُلْ أَرَءَيْتَكُمْ إِنْ أَتيكُمْ عَذابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ السّاعَةُ أَغَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِن كُنتُمْ صادِقِينَ * بَلْ إِيّاهُ تَدْعُونَ » ؛ « 1 »
« بگو آيا مىبينيد اگر عذاب خدا يا روز قيامت براى شما آمد آيا غير خدا را مىخوانيد اگر شما راستگو باشيد * بلكه او را مىخوانيد » .
و در حديثى كه در تفسير منسوب به حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام ، از حضرت صادق عليه السلام روايت شده ، همين معنى بيان شده است . برحسب اين حديث ، شخصى از امام صادق عليه السلام دربارهء خدا سؤال نمود ، حضرت در پاسخ او فرمود :
« هَلْ رَكِبْتَ سَفِينَةَ قَطُّ » ؛
« آيا هرگز سوار كشتى شدهاى ؟ »
عرض كرد : بله .
فرمود : آيا كشتى تو شكسته شده است در حالى كه كشتى ديگرى نباشد كه تو را نجات دهد و شناگرى ندانى كه تو را بىنياز كند ؟
عرض كرد : بله .
فرمود : آيا دل تو متوجّه شد به اينكه شيئى از اشيا هست كه بتواند تو را از ورطهاى كه در آن افتادهاى نجات دهد ؟
عرض كرد : بله .
فرمود :
هامش
( 1 ) . سوره انعام ، آيه 40 و 41 .