كمترين قوه مالى يا مقامى يا بلكه علمى داشته باشد ، نسبت به كسى كه فاقد آن است ، بىاعتنا و بىاحترام مىشود . در ادارات ، مؤسسات و برنامههاى مختلف ، عدول از هدف اين آيه نمايان است .
اسلام دينى است كه زمامدار متواضع و فروتنش ، يك نفر استاندار عالى قدر و صحابه را با سوابق درخشانى كه دارد ، براى شركت در يك مجلس ميهمانى توانگرانه ، و نشستن بر سر سفرهء كسى كه توانگران را بر آن خوانده و بينوايان را واگذاشته ، به شدت مورد بازخواست قرار مىدهد و نامهاى توبيخ آميز برايش مىفرستد .
دينى است كه بانوى اوّل آن ، حضرت زهرا عليها السلام خودش شخصاً آنقدر جو دستاس مىكند و آب مىكشد كه آثار آن در دست و بدنش ظاهر مىشود . وقتى در خانه شوهرش - يگانه قهرمان فاتح و بزرگ مرد اسلام - بود ، فرششان يك پوست گوسفند بود !
پيغمبر و رهبر عالىقدر اسلام دعا مىكرد كه :
« اللَّهُمَّ احْيِنِي مِسْكِيناً ، أَمِتْنِي مِسْكِيناً وَاحْشُرْنِي فِي زُمْرَةِ الْمَساكِينَ » ؛ « 1 »
« خدايا مرا بينوا و مسكين زنده بدار ، مسكين بميران و با مساكين محشورم كن » .
اين دعا معنايش اين نيست كه به من نعمت نده ، و كار و عمل مرا بىنتيجه كن و من مىخواهم نقشى در جامعه نداشته باشم ؛ بلكه اين دعا معنايش ، اظهار تنفر از ثروت اندوزى و سودجويى ، جمع مال ، حرص و بخل و نگه داشتن مال و ترك انفاق في سبيل اللَّه است ؛ زيرا آن كس كه مسكين بودن را دوست مىدارد و آن را از
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 69 ، ص 175 .