و بالاخره منهاى فرهنگ اسلام مىتازند و حمله مىكنند . با اينكه نظام مالكيت و مالى و اقتصادى خشك و خالى اسلام هم بر نظامات ديگر برترى دارد .
اين اسلام است كه مسلمانش وقتى مىخواهد از دنيا برود ، ناراحت است ، نگران است و گريه مىكند كه پيغمبر صلى الله عليه و آله با ما عهد فرموده است كه اثاث يك نفر شما از دنيا ، بايد به مقدار زاد و توشه يك نفر مسافر باشد ، و در كنار من اين همه اثاث است ، در حالى كه چيزى نبود جز يك آفتابه و يك كاسه و يك ظرف لباس شويى !
اين اسلام كه مسلمانش ، استاندار مداين - پايتخت شاهنشاهان ساسانى و كاخ تيسفون كه مردم ، آن همه جلال و جبروت و تجملات بىنظير خيره كننده را در آنجا ديده بودند - خانهاش ، يك حجرهاى بود كه از قامت يك انسان ، ارتفاع و طولش بيشتر نبود و با آن همه تواضع و فروتنى در بين مردم ، به عمل مهم استاندارى مىپرداخت .
اين سلمان بود كه حضرت على عليه السلام مىفرمود : مردى از ما اهل بيت است و علم و دانش او را مىستود « 1 » و پيغمبر صلى الله عليه و آله هم فرمود : « سلمان از ما اهل بيت است .
و فرمود : بهشت به سه نفر مشتاق است : على و عمار و سلمان » .
اين سلمان ، از شيعيان على و شاگردان مكتب او است كه عطايش از بيت المال پنج هزار بود و همين كه دريافت مىكرد ، آن را در راه خدا انفاق مىنمود و از دسترنجِ خود ، مخارج منحصر خود را فراهم مىكرد . « 2 » ابوذرِ اسلام ، با وضعى كه در عصر عثمان جلو آمد و سرمايه دارهايى مثل
هامش
( 1 ) . اسد الغابه ، ج 2 ، ص 331 ؛ سنن ترمذى ، كتاب مناقب ، ح 3797 .
( 2 ) . اسد الغابه ، ج 2 ، ص 331 ؛ سنن ترمذى ، كتاب مناقب ، ح 3797 .