نظام اسلامى تدابير و برنامههايى در رشتههاى مختلف پيشنهاد كرده است كه اينگونه سرمايه دارى و استثمار و تفريط مال و اندوختههاى كلان از بين برود و زمينه براى پيدايش آن فراهم نگردد ، چه در به دست آوردن مال باشد و چه در خرج كردن آن . اسلام دست افراد را آنگونه باز نگذارده و مختار نساخته است كه بتوانند اين همه سرمايه را گرد آورند و راههايى جلوى پاى بشر در خرج و مصرف گذارده و تشويقها و ثوابهايى وعده داده ، جرايم و كفارات و سياستهايى مقرر كرده است كه خود به خود ، تعادل ممكن برقرار مىگردد .
در جامعه اسلامى ، مال و سرمايه هرگز نمىتواند عاملى براى روى كار آمدن حكومتها و انتخاب اين و آن باشد . نقش توانگر و بينوا در حكومت و اجتماع اسلامى برابر است .
اسلام در عين حال كه به مال و بىنيازى و كار و تلاش اهمّيت داده است و ضايع كردن اموال و نيروها و ضايع گذاردن آن را ممنوع نموده است ، همه را به سعى و عمل براى برداشت هرچه بيشتر از نعمتها و مواهب طبيعى امر فرموده
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 203
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٢٠٣