آيات بسيار در قرآن مجيد كه در خصوص انفاقات مالى است ، و احاديث و روايات در مورد انفاقات و حقوق مؤمنين به يكديگر ، و اخطارات بسيار شديدى كه راجع به عواقب سوء و آثار وضعى جمع مال و انباشته كردن ثروت شده است ، تا آنجا كه فرمودند :
« إِنَّ الْأَكْثَرِينَ الْمُكَثَّرِينَ هُمُ الْاقَلُّونَ يَوْمَ الْقِيامَةِ » ؛ « 1 »
« همانا آنهايى كه ثروت بيشتر جمع مىكنند ( از راه حرام ) كه تعدادشان زياد است در قيامت نصيبشان كمتر است » .
« وَفِي حَلالِهَا حِسابٌ وفِي حَرامِها عِقابٌ » ؛ « 2 »
« در حلالش حساب و در حرامش كيفر است » .
اينها همه در ريشهكن شدن اين محروميتها مؤثّر است .
اگر در مثل اين زمان كه وسايل تبليغ سمعى و بصرى نقشى مهم را در تعليم و تربيت و تغذيه فكرى جامعه ايفا مىكند ، ارشادات اسلام به اغنيا و فقرا و نقطه نظرهاى اسلام به فقير و غنى و تعهداتى را كه يك فرد مسلم در جامعه نسبت به مردم و خويشاوندان و همسايگان و همشهرىها و همكيشان خود و كلّ بشريت دارد ، به طور عميق و مؤثر تبليغ نمايند و با اين وسايل يك سازندگى اسلامى شروع شود ، همه مشكلات در حدّى كه قابل رفع است ، مرتفع مىشود و از توسّل به زور ، و وضع قوانين در كنار احكام و قوانين اوّليه شرعيه بىنياز خواهيم شد و متوجّه مىشويم در بسيارى از موارد كه به عنوان ثانوى مىخواهيم رفع ضرورتهايى را بنماييم ، با رعايت ابعاد مختلف نظامات و ارشادات اسلام و عواطف اسلامى ، آن
هامش
( 1 ) . المعجم المفهرس ، ج 5 ، ص 450 .
( 2 ) . نهج البلاغه ، صبحى صالح ، خطبه 82 .