و وجدان و ايمان به خدا و خير و فضيلت و قناعت و زهد و ترك اسراف و تبذير و تجمّلپرستى ارتباط دارد ، وارد مىشود ، و كار و فعاليت و بهرهگيرى از عوايد آن را در مسير صحيح و دور از افراط و تفريط و تجمّلهاى عقدهساز و تنوعهاى بيهوده قرار خواهد داد .
قرآن مجيد به شدت برنامههاى مترفين و خوش گذرانىهاى فساد انگيز و رقابتها و هم چشمىهاى اسراف آميز آنها را نكوهش كرده و آن را موجب هلاكت و نابودى جامعه معرفى مىنمايد و عواقب سوء آمال مترفين را چنين شرح مىدهد :
« وَإِذَآ أَرَدْنا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنا مُتْرَفِيها فَفَسَقُوا فِيها فَحَقَّ عَلَيْها الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْمِيراً » ؛ « 1 »
« هنگامى كه بخواهيم اهل ديارى را هلاك سازيم ، پيشوايان آن ديار را امر مىكنيم تا راه ظلم و فسق و تبه كارى در پيش گيرند ، ( كه در اين صورت ) تنبيه و عقاب لازم شده و ما همه را هلاك مىسازيم » .
اين حقيقت كه بايد با فقر ، در تمام مظاهر و شكلهاى مادّى و معنوىاش مبارزه شود و افرادى كه مالك هزينه معاش نيستند ، و قادر به كارى كه معاش متوسط را تأمين كند ، نمىباشند ، بايد در كفالت جامعه يا حكومت قرار بگيرند و محروميت در اين حدّ نبايد وجود داشته باشد و مدرسه و بهداشت و ساير لوازم و امكانات رفاهى و وسايط نقليه بايد در اختيارشان باشد ، قابل انكار نيست و با پيش بينىهاى لازم و راهنمايىها و برنامههاى كافى اسلام ، اين مشكل در حدّ ممكن مرتفع خواهد شد .
هامش
( 1 ) . سوره اسراء ، آيه 16 .