روايات ، مراد ائمه معصومين عليهم السلام مىباشند و تفسير آن به ديگران از فقها و سلاطين و زمامداران و كسانى كه خود را به عنوان خليفه يا القاب ديگر خواندند ، تفسير به رأى است و هم از آنجا كه اين آيات دلالت بر عصمت " اولى الامر " دارند ، بر غير ائمّه اثناعشر عليهم السلام انطباق ندارند ؛ زيرا در بين امّت - غير از ايشان و حضرت زهرا عليها السلام - كسى داراى مقام عصمت نيست و براى غير ايشان ادّعاى عصمت نشده است ، مثلًا آيه « أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِى الْأَمْرِ مِنكُمْ » علاوه بر آنكه برحسب روايات ، تفسير به ائمّه طاهرين عليهم السلام شده است ، از دو جهت دلالت بر عصمت " اولى الامر " دارد :
اوّل : از جهت آنكه امر به اطاعت مطلق است و متعلّق خاص براى آن ذكر نشده است . بنابراين چون امر به اطاعت مطلق از غير معصوم جايز نيست و خلاف حكمت و معرض وقوع در خطا و خلاف واقع است ، پس بايد مورد آن پيغمبر و امام معصوم باشد كه در اطاعت از آنها خطا و خلافى پيش نمىآيد .
دوم : از اين جهت كه اطاعت اولى الامر مقرون به اطاعت رسول شده است و اطاعت رسول به طور مطلق واجب مىباشد .
يكى از نكاتى كه در امر به اطاعت " رسول و اولى الامر " ، كلمه " اطيعوا " مكرّر شده و در امر به اطاعت اولى الامر ، " واو " عاطفه آورده شده و كلمه " اطيعوا " تكرار نشده است ، اين است كه : امر به اطاعت در " اطيعوا اللَّه " ارشادى است و در « وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِى الْأَمْرِ مِنكُمْ » مولوى و تعبّدى است .
بنابراين ، اگر كسى بگويد : اطاعت فقها - به طور عموم يا بالخصوص - به حكم اين آيه واجب شده و غرضش اين باشد كه « اولى الامر » مذكور در آيه شامل آنها هم مىشود ، به صواب و درستى سخن نگفته و تفسير به رأى نموده است ؛ ولى اگر غرضش اين باشد كه چون به حكم آيه شريفه ، اطاعت امام - عجل اللَّه تعالى فرجه -
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 108
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص١٠٨