«
رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ
- اى پروردگار ما ، ما را از اين آتش بيرون آور . اگر ديگر بار چنان كرديم ، از ستمكاران باشيم . » فرصتى ديگر به ما بده ، و ما را بار ديگر بيازماى ، اگر همان كارهاى ناشايست را تكرار كرديم بيگمان از ستمكاران باشيم .
[ 108 ] «
قالَ اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ
- گويد : در آتش گم شويد و با من سخن مگوييد . » « اخسئوا » يعنى برگرديد ( و دور شويد ) ، و اين كلمهاى است كه صاحب سگ وقتى كسى را دنبال مىكند تا به دو گزندى رساند و امثال آن مىگويد ، و خدا از باب اهانت و تحقير اين كلمه را به آنها مىگويد ، و در واقع همان تحقيرى كه آنها خود در دنيا بر خويشتن روا داشتند آنها را در آخرت خوار و حقير مىسازد ، زيرا به سطح اجراى آيات خدا ارتقاء نيافتند و در حضيض پيروى از شيطان رانده شدهء محروم گشته از رحمت خدا فرو افتادند .
/ 240 [ 109 ] «
إِنَّهُ كانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبادِي يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ
- آرى ، گروهى از بندگان من مىگفتند : اى پروردگار ما ، ايمان آورديم ، ما را بيامرز ، و بر ما رحمت آور كه تو بهترين رحمت آورندگانى . » آرى گروهى از شما ، و در ميان شما بودند كه پروردگار خود را مىخواندند و به او ايمان مىورزيدند ، آنان ايمان آورده و سپس به تقصير اعتراف كرده بودند و در راه جلب خشنودى پروردگار مىكوشيدند .
[ 110 ] «
فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّى أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي وَ كُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ
- و شما ريشخندشان مىكرديد ، تا ياد مرا از خاطرتان بزدودند . و شما هم چنان به آنها مىخنديديد . » استهزاء نسبت به مؤمنان در اصل مسخره كردن مبادئ و معتقدات ايشان است ولى اين مبارزه بعدا به صورت مبارزهاى شخصى در مىآيد ، تا آنجا كه كافران با شخص مؤمنان دشمنى مىورزند و هيبت آنان را فرو مىافكنند و تمام كارها و اقدامات ايشان را حقير و ناچيز مىشمارند و در نتيجه ، اين رفتار مانعى روانى ، بدون