گويى تو آن را نمىبينى ، و حلم و شكيبايى مىورزى چنان كه گويى از تو نافرمانى نكردهاند ، چندان / 238 به آفريدگانت با رفتار نيكو دوستى و محبّت مىكنى كه گويى تو به آنان نيازمندى ، در حالى كه اى سرور من تو از همهء آنان بىنيازى » آن گاه به حال سجده بر زمين غلتيد . ( طاووس فقيه ) گويد : من به دو نزديك شدم و سرش را بلند كردم و بر زانوى خود نهادم و چندان گريستم كه اشكهايم بر گونهء او فرو ريخت ، پس حضرتش برخاست و نشست و گفت : « كيست كه مرا از ذكر پروردگارم باز مىدارد ؟ » گفتم : منم ، طاووس اى پسر پيامبر خدا ، اين گريه و زارى و بىتابى از چيست ؟ در حالى كه بر ما كه مردمى نافرمان و جنايتكاريم لازم است كه چنين كنيم ، پدر تو حسين بن على و مادرت فاطمهء زهرا ، و جدّت پيامبر خداست ( ص ) . گويد : حضرتش روى به من كرد و گفت : هيهات ، هيهات اى طاووس ، سخن گفتن از پدر و مادر و جدّم را فرو گذار ، خدا بهشت را براى كسى آفريد كه از او فرمان برد و نيكى كند و گر چه بندهاى حبشى باشد ، و دوزخ را براى كسى آفريد كه نافرمانى كند و گر چه فرزندى قرشى باشد ، آيا اين گفتهء خداى تعالى را نشنيدهاى كه : «
فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ
« 46 » - چون در صور دميده شود ، هيچ خويشاوندييى آن روز ميانشان نماند و هيچ از حال يكديگر نپرسند » ؟ به خدا سوگند كه فردا هيچ چيز به تو سودى نخواهد رساند مگر كار شايستهاى كه پيشاپيش به تقديم رسانده باشى » . « 47 » [ 102 ] همه در برابر ترازو مىايستند و دست هر كس بر قلبش قرار دارد و منتظر نتيجه است ، يا به بهشت و يا به دوزخ روانه مىشود . شايد درستترين ترازوها و وسايل سنجش همان حجّتهاى خدا بر آفريدگان باشند كه در دنيا ارزشهاى رسالت را نمودار مىسازند و ايشان پيامبران و امامانند .
«
فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
- آنان كه ترازويشان
هامش
( 46 ) - المؤمنون / 101 .
( 47 ) - بحار الانوار ، ج 46 ، ص 81 .