سنگين باشد ، خود ، رستگارانند . » كه به سوى نعمتهاى بهشت مىروند ، و مهمتر از اين به خشنودى خدا دست مىيابند .
[ 103 ] «
وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ
- و آنان كه ترازويشان سبك باشد ، به خود زيان رسانيدهاند و در جهنّم جاويد ماندگانند . » و شايد معنى « به خود زيان رسانيدهاند » اين باشد كه تنها فرصت خود را در دنيا از دست دادهاند .
[ 104 ] اين گروه چگونه عذابى مىبينند ؟
/ 239 «
تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ
- آتش چهرههايشان را مىسوزاند . . . » « اللّفح » به معنى ضربهء سخت شمشير است ، پس در آخرت آتش چنان بر چهرهء آنان مىزند كه گويى دم شمشير است .
«
وَ هُمْ فِيها كالِحُونَ
- و آنان در آتش لبانشان آماس كرده و برگشته است . » يعنى به سبب سوختن لبانشان و تابيدن آن به بيرون دندانهايشان نمايان شده .
[ 105 ] و آن گاه كه دوزخيان از آتش به زارى و التماس افتادهاند به آنان ندا مىرسد :
«
أَ لَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ
- آيا آيات من برايتان خوانده نمىشد و آنها را دروغ مىانگاشتيد ؟ » [ 106 ] «
قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ
- گويند اى پروردگار ما ، شوربختيمان بر ما غلبه كرد و ما مردمى گمراه بوديم . » آنها خود با كارهايشان خويش را شوربخت ساختند ، و گرنه خدا كسى را به فطرت خود تيره بخت نمىآفريند .
[ 107 ] و مىافزايند :