استالين مىگويد : آزادى دادن به افراد مساوى است با اينكه ما دشمنان خود را مسلّح نموده و به آنها نيرو و قدرت بدهيم كه نظام كمونيستى را از بين ببرند !
و باز در جاى ديگرى گفته است بگذاريد با صراحت بگويم مرام كمونيستى با حُرّيت و آزادى فردى مخالف است و آزادى به افراد دادن معنايش وسيله دادن براى از بين رفتن مرام است . « 1 »
در حكومت كمونيستى فقط افراد حزب حق تصدّى مقامات ادارى را دارند و براى انتخابات هم اگر مراجعه به افراد بشود آنان مجبورند به شخصى كه حزب معين كرده است رأى بدهند ، و اگر كسى بخواهد شغل ادارى بگيرد اول بايد داخل حزب شود و او را امتحان نمايند ، در صورت اطمينان به وفادارى و ايمان به مرام و مسلك ، او را در حزب مىپذيرند ، بعد از آن شغلى به او داده مىشود .
در رژيم كمونيستى ، افراد حق انتخاب شغل آزاد مانند تجارت و زراعت و ساير حرفهها را ندارند و نيز حق اختيار مسكن معينى را ندارند بلكه دولت مسكن و شغل افراد را تعيين مىكند و
افراد در حكومت كمونيستى اختيار انتخاب علم و دانش خاصى را هم ندارند و آموزش بعضى علوم ، مانند علوم دينى در دانشگاهها و مدارس آنها اكيداً ممنوع است .
مطبوعات و جرائد مجبورند آنچه را حزب دستور مىدهد بنويسند و هيچگونه آزادى قلم در ميان آنها وجود ندارد .
ابراز نظريه سياسى در آن مرام و حكومت ، در صورتى كه مخالف نظريه سياسى حزب باشد از جرائم بزرگ محسوب مىشود حتى نوشتهاند كه در يك زمان در روسيه بيست و چهار مليون متهم سياسى در زندانها بهسر مىبردند .
و زندانها هم توأم با اعمال شاقه بوده است و رياست زندانيان سياسى را هم تبهكاران حرفهاى بهعهده داشتند . « 2 »
هامش
( 1 ) . النظامالشيوعى ، ص 41 .
( 2 ) . النظام السياسى فى الولايات المتحده ، ص 309 .