ستمكاران بهكار زشت و فساد پرداختهاند و آنها را منع نكردند بهخاطر علاقهاى كه به دريافتىهاى خود از آنها داشتند و نيز بهخاطر ترسى كه از آزار و تعقيب آنان به دل راه مىدادند ، در حالى كه خدا مىفرمايد : « از مردم نترسيد ، از من بترسيد » و مىفرمايد : « مردان مؤمن و زنان مؤمنه ، دوستدار و عهدهدار يكديگرند ، همديگر را امر به معروف و نهى از منكر مىكنند » خداوند از امر به معروف و نهى از منكر شروع فرموده ، اول اين دو را واجب شمرده ، چون مىدانست كه اگر اين وظيفه انجام شود همه واجبات برقرار خواهد شد ، زيرا امر به معروف و نهى از منكر عبارت است از دعوت به اسلام به اضافه بازگرداندن حقوق ستمديدگان به آنان و مخالفت و مبارزه با ستمگران و كوشش براى اينكه ثروتهاى عمومى و درآمد ملى به طرز عادلانه توزيع شود و مالياتها به نحو عادلانه و صحيح اخذ شود و به موارد قانونى برسد .
سپس شما اى گروه نيرومند كه به علم و عالم بودن شهرت داريد و به خيرخواهى معروفيد و به سبب خدا در دل مردم شكوه و مهابت پيدا كردهايد ، به نحوى كه مردم شريف و مقتدر از شما حساب مىبرند و مردم ناتوان شما را تكريم مىكنند و كسى كه شما هيچ برترى بر او نداريد ، شما را بر خود ترجيح مىدهد و نعمتهاى خود را از خود دريغ نموده به شما تقديم مىدارد ؛ شما وسيله نيازهايى شدهايد كه بر خواستاران آنها ممتنع شده ، در راه پُرشكوه پادشاهان و بزرگوارى بزرگان راه مىرويد . آيا تمام اين احترامات و قدرت و نيرو را از اين جهت بهدست نياورديد كه به شما اميد مىرود كه در راه خدا قيام كنيد ، گرچه نسبت به بيشتر حق خدا كه بهعهده داريد كوتاهى كردهايد مانند : اينكه حق ملت را خوار و فرو گذاشتهايد ، حق افراد ناتوان را ضايع كردهايد ولى آنچه خودتان خيال مىكنيد حق شما است براى گرفتن آن قيام مىكنيد .
نه پولى خرج كردهايد ، نه جان را در راه خدا به مخاطره انداختهايد و نه با قبيله و جمعيتى بهخاطر خدا در افتادهايد ، شما آرزو داريد كه خدا بهشت را جايگاه شما قرار دهد و با پيغمبر همنشين باشيد و از عذاب روز قيامت در امان باشيد .
نظام حكومت در اسلام (فارسى) — صفحة 65
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص٦٥