ناپسند باز مىدارند و در كارهاى نيك شتاب مىكنند و آنان از شايستگانند » « 1 » .
تقريب : اين آيه تفسير آيهى پيشين خود ، يعنى مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ « 2 » است ، و دلالت دارد بر اين كه امتى بر اطاعت از فرمان خدا و بر راه مستقيم پابرجا و راسخ هستند كه به معاد ايمان دارند و امر به معروف و نهى از منكر مىكنند ، آنگاه ايشان را جزء صالحان برمىشمارد . بنابراين ، دلالتهاى مختلفى در اين آيه بر فريضهى امر به معروف و نهى از منكر وجود دارد ؛ از جمله اين كه : امت درستكردار را تبيين مىكند ، با توحيد و معاد ارتباط دارد و انجامدهندگان اين فريضه را ضمن صالحان برمىشمارد .
4 ) وَ تَرَى كَثِيرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُونَ فِى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ * لَوْلَا يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ الإِثْمَ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ يَصْنَعُونَ ؛ « بسيارى از آنان را بنگرى كه در گناه و ستمكارى و خوردن حرام مىشتابند ؛ بسيار بد كارى را پيشه خود نمودند . چرا علما و روحانيون آنان را از گفتار زشت و خوردن مال حرام باز نمىدارند ؟ همانا كارى بسيار زشت را پيشه خود نمودند » « 3 » .
كلمه « لَوْلَا » در اين آيه به معناى « هلّا » آمده است . على بن عيسى مىگويد : « اصل آن اظهار وجوب چيزى دربارهى ( اوّلى )
هامش
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) : 114 .
( 2 ) . « از ميان اهل كتاب ، طايفهاى از آنها معتدل و به راه راستاند » ؛ آل عمران ( 3 ) : 113 .
( 3 ) . مائده ( 5 ) : 62 و 63 .