قسمت امر به معروف و نهى از منكر فردى ، در صورتى كه ضرر از قبيل هلاكت نفس باشد .
فروعات شرط ايمنى از ضرر
از بيان مطالب فوق در رابطه با شرط ايمنى از ضرر ، نتايجى حاصل مىشود كه به برخى از آنها اشاره مىكنيم :
1 . در جايى كه مسأله به جامعهى اسلامى ، حفظ احكام الاهى از تغيير و تبديل ، ظلم به مسلمانان ، تعدّى به حقوق و سلب آزادى آنان و مانند اينها مربوط است ، ايمنى از ضرر در وجوب امر به معروف و نهى از منكر معتبر نيست ؛ و حتى امر و نهى واجب است . عملكرد انبيا و ائمّهى معصومين ( عليهم السلام ) و اولياى مقرّبى چون ابوذر كه سختىها كشيده و جانشان را از دست دادند ، قوىترين شاهد بر اين سخن است . بله ؛ در صورتى كه در مورد خاصى ميان امر به معروف و نهى از منكرى كه موجب هلاك نفس است ، با حيات آن شخص و انجام اين فريضه در مسألهى مهمترى تزاحم و تعارض واقع شود ، فقيه بايد مراعات الأهمّ فالأهم را بنمايد .
2 . در وجوب امر به معروف و نهى از منكر در جايى كه امر و نهى به شخص يا اشخاصى برمىگردد كه متجاوز به جامعه نيستند و موجب تغيير حكم شرعى نمىشوند ، ايمنى از ضرر شرط نيست ؛ مگر اين كه آن ضرر ، هلاك نفس باشد يا بين آن و مسألهى مهمترى تزاحم واقع شود .
3 .