ج : باسمه جلت اسمائه
گاهى اوقات ، واژه ممسوس به معناى ديوانه به كار مىرود كه در اين صورت ، روايت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بدين معناست كه اميرالمؤمنين عليه السلام آنقدر خداى تعالى را دوست دارد و رضاى او را دنبال مىكند كه گويا در راه عشق به او ديوانه شده است ؛ در مورد صفات مؤمنين كامل نيز آمده است كه هر كس به آنان بنگرد گمان مىكند ديوانه شدهاند ، اين احتمال هم وجود دارد كه معناى مجازى ممسوس ، مدّ نظر باشد كه در اين صورت ، آميخته شدن عشق خداوند با گوشت و خون اميرالمؤمنين عليه السلام از آن برداشت مىشود .
تطبيق چند حديث با آيه « وَلَا تَزِرُ . . . »
س 134 : از امام باقر عليه السلام روايت شده است كه : « همه مردم زنازادهاند جز شيعيان ما » « 1 » ؛ همچنين در روايتى از امام صادق عليه السلام آمده است : « خداوند بهشت را پاك و مطهّر آفريده و تنها كسانى وارد آن مىشوند كه حلالزاده باشند » « 2 » ، ايشان در روايت ديگرى مىفرمايند :
« اگر زنازاده نجات مىيافت قطعاً سايح بنى اسرائيل نجات پيدا مىكرد » « 3 » ، مقصود از زنازاده در اين روايات چيست ؟ آيا معناى لغوى و
هامش
( 1 ) . إنّ الناس كلّهم أولاد بغايا ما خلا شيعتنا ؛ اصول كافى ، ج 8 ، ص 275 . .
( 2 ) . خلقَ اللهُ الجنّة طاهرة مطهّرة ، لايدخلها إلّا مَن طابت ولادته ؛ صدوق در العلل به سند از سعد بن عمر الجلاب نقل كرده است . .
( 3 ) . لو كان أحد من ولد الزنا نجا لنجا سائح بنى إسرائيل ؛ ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ، ص 264 . .