مىكند » ، « 1 » لطفاً منابع اين حديث در كتب روايى شيعه و سنّى را ذكر نماييد و بفرماييد اعتبار اين حديث و صحّت سند آن چگونه است ؟
ج : باسمه جلت اسمائه
در روايات متواتر معصومين عليهم السلام مىخوانيم كه دشمن اميرالمؤمنين عليه السلام ، زنازاده است و از آنجا كه واژه شيطان در قرآن كريم ، در مورد انسان هم به كار رفته ، بنابراين مراد از شيطان در روايت مذكور ، انسان شيطان صفتى است كه با مادر دشمن على عليه السلام زنا مىكند ؛ همچنين احتمال مىرود كه مقصود از شيطان در روايت مذكور ، ابليس باشد چرا كه عامل زنا بوده و عامل زنا ، زناكار محسوب مىشود چه در برخى مواقع ، علّت يك عمل از انجام دهنده آن عمل ، قوىتر است .
دليل عدم ذكر نام حضرت على عليه السلام در قرآن
س 136 : اگر امامت يكى از اصول دين است ، پس اهميت آن از توحيد و نبوت و عدل و معاد كمتر نيست ، پس چرا آشكارا وجوب آن در قرآن مطرح نشده است ؟
ج : باسمه جلت اسمائه
حديث غدير كه شيعيان با آن امامت را اثبات مىكنند از نظر شيعه و سنى ، مسلم و قطعى است زيرا هم از طرف شيعه و هم
هامش
( 1 ) . إنّ الشيطان يزنى بأمّهات المبغضين لعلىّ عليه السلام ؛ تاريخ طبرى ، ج 4 ، ص 76 ؛ صحيحبخارى ، ج 3 ، ص 1321 . .