شرافتى است كه در اوج نورانيت بود و او از مبدأ وجود داراى نورى شد كه تمامى عالم را فراگرفت . مظهر و تجلّى اين نور در عالم طبيعت ، جسم پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بود .
سپس جانشين او كه نفس و جان او به حساب مىآيد ، همچنين دخترش كه پاره تن اوست و امامان معصوم عليهم السلام كه زادههاى دخترش و نسل او هستند . همگى نورى يگانهاند . طبعاً ايشان نسبت به تمامى مخلوقات ( افضليت و ) برترى دارند زيرا اگر نبودند ( ممكنات ديگر ) آفريده نمىشدند .
محبت غُلات
س 131 : صحّت حديث نبوى « تنها مؤمنان او را دوست دارند و تنها منافقان با او دشمنى مىكنند » « 1 » در مورد اميرالمؤمنين عليه السلام مورد تأييد و پذيرش مسلمانان است .
اكنون چگونه مىتوان محبّت غُلات ( غلو كنندگان ) نسبت به اميرالمؤمنين عليه السلام را تفسير كرد و حال آنكه اينان محكوم به كفرند ؟
ج : باسمه جلت اسمائه
از دلايل ويژه اين امر ، چنين بر مىآيد كه محبّت مردم نسبت به اميرالمؤمنين عليه السلام بايد برآمده از پذيرش بندگى ايشان در برابر خداوند باشد و اين محبّت است كه مورد رضاى خداى متعال و امير المؤمنين عليه السلام قرار مىگيرد . امّا اگر كسىاميرالمؤمنين عليه السلام
هامش
( 1 ) . لايحبّه إلّا مؤمن ، ولايبغضه إلّا منافق ؛ تفسير طبرى ، ج 13 ، ص 72 ؛ المستدرك ، حاكم ، ج 3 ، ص 127 . .