وجود داشتهاند ، راجع به حواريون حضرت عيسى ( ع ) آمده است كه يكى از آنها منافق بوده است . خداوند راجع به آنها مىفرمايد : قَالَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللّهِ قَالَ الْحَوَارِيونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللّه « 1 » ؛ عيسى بن مريم گفت : چه كسى با من دين خدا را يارى مىكند حواريون ( خواص شاگردان ) گفتند ما يارى كنندگان دين خدائيم .
در انجيل متى - همانطور كه در ديگر اناجيل آمده - يكى از آن دوازده حوارى كه يهوداى اسخر يوطى نام داشت ، نزد رؤساى كهنه رفته و گفت :
مرا چند خواهيد داد تا او ( عيسى ) را به شما تسليم كنم ؟ ايشان سى پاره نقره به او دادند و از آن وقت در صدد فرصت شد تا او را تسليم كند « 2 » و در فرصت مناسب يهوداى حوارى ، حضرت عيسى را به رؤساى يهودى تحويل مىدهد . « 3 »
در مكه به خاطر موقعيت خطرناك و دشوار مسلمين ، منافقى وجود نداشت ، بر خلاف مدينه كه با گسترش اسلام و موقعيتى كه مسلمين پيدا كردند منافقين هم ، به خاطر منافع خود اسلام آوردند و اعمال مسلمين را انجام مىدادند هر چند در باطن به اسلام اعتقادى نداشتند .
خداوند نيز در قرآن يك سوره را به آنها اختصاص داده و مطالبى را پيرامون آنها بيان مىكند .
آيات سوره بقره هر چند از واژه منافقين استفاده نمىكند و با
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران ، آيه 52 .
( 2 ) . انجيل متى ، 26 : 14 .
( 3 ) . انجيل مرقس ، 14 : 43 .