نيست ؛ در حالى كه با تأمل در وضع اوّل بعثت معلوم مىگردد كه پيش از نزول نخستين سوره قرآن و مأموريت پيامبر ( ص ) به رسالت ، ايشان نبى بودهاند و نماز هم مىخواندهاند ، و اين دليل نمىشود كه پيغمبر قبلا نماز نمىخواندهاند ، گرچه نماز پيشين ايشان بدين شكل و تفصيل كه بعداً مأمور شدند ، نبوده است . و كلمه « كلّا » كه در اوّل آيه ششم آمده است ، نيز با نزول جداگانه نمىسازد .
آيات پانزده الى نوزده
كَلَّا لَئِن لَّمْ ينتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِية * نَاصِية كَاذِبَة خَاطِئَة * فَلْيدْعُ نَادِيه * سَنَدْعُ الزَّبَانِية * كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ؛ نه ، اگر باز نايستد مىگيريم و مىكشيم آن پيشانى را . پيشانى دروغگو و خطاكار را . پس او محفليان خود را ندا دهد . ما نيز به زودى مأموران خود را ندا خواهيم داد . نه ، گوش به او فرا نداده و از او فرمان نبر . خدا را سجده كن و به خدا نزديك شو .
« كلّا » حرف ردع و زجر است ، تنبيه به بطلان فكر يا كلامى مىكند ، و جمله بعد از آن نشان مىدهد كه از چه چيز ردع مىكند و اين به معنى همان كلمه « نه » است كه ما در گفتارمان استعمال مىكنيم مانند « نه ، مطلب بالاتر از اين است » ، يا « نه ، مطلب غير از اين است » .
در اينجا « كلّا » كسى را ردع و نفى مىكند كه طغيان را انتخاب كرده است و از هر عمل صوابى نهى مىكند و تكذيب حق و پشت كردن به حقيقت را پيشه خود ساخته و فكر مىكند به راه راست
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 456
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٤٥٦