تفسير آيات
مخاطب آيات اين سوره خود رسولالله ( ص ) است و عبارت « يا أيها المُزّمّل » به معناى : اى به خود لباس پيچيده ! يا ، اى زير لباس يا قطيفه پنهان شده ! بوده و مراد از آن حضرت محمد ( ص ) مىباشد .
با خواندن اين آيه اين سؤال مطرح مىشود كه اين چگونه خطابى است ؟ چرا خطاب « يا رسولالله ! » و يا « يا نبىَّالله ! » و يا « يا محمد ! » نيست ؟
در توجيه اين مطلب برخى مانند زمخشرى گفتهاند : روح اين خطاب تهجين و توبيخ است ؛ ولى پارهاى برآنند كه اين تلطيف و تحسين است و بعضى گفتهاند نه اين است و نه آن .
هرچند اين نوع خطاب ظاهراً نوعى تهجين و توبيخ را مىرساند ، اما با در نظر گرفتن وضعيت و حالت رسولالله ( ص ) مىتوان گفت كه موقعيت خاص آن حضرت چنين خطابى را اقتضا دارد ، و اينگونه خطاب چيزى نيست مگر تحسين و تلطيف .
توضيح مطلب
سخن گفتن با بيگانهاى كه هيچگونه علاقهاى بين متكلم و او نباشد ؛ با اين لحن و مقال شايسته نيست ، شايد هم تهجين و توبيخ و بىاعتنايى از آن به نظر آيد ؛ ولى هنگامى كه پيغمبر ( ص ) و حالت او درنظر گرفته مىشود راز اين معمّا هويدا مىگردد : نخستين روزهاى وحى است ، پيغمبر فرشتهاى را مىبيند كه پيش از اين نديده بود و صداهايى به گوش او ، به جان و دل او ، زمزمه مىشود كه پيش از اين
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 376
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٧٦