كه تا اندازهاى برخوف و وحشت خود غلبه پيدا كنند انگشتان خود را در گوش خود مىگذارند .
يجْعَلُونَ أَصْابِعَهُمْ : تا علاوه بر كاهش صداى مخوف رعد و برق از مرگ نيز رهايى يابند . آنان مىترسند برق به آنها اصابت كند و مرگ آنها فرا برسد اما غافلاند كه خداوند در ظاهر و باطن بر آنها احاطه دارد و در اين موقع حساس هيچ كس نيست كه به فرياد آنها برسد ، زيرا مرگ از هر طرف آنها را احاطه كرده و راه گريزى براى آنها باقى نگذاشته است .
آيه بيست
يكَادُ الْبَرْقُ يخْطَفُ أَبْصَارَهُمْ كُلَّمَا أَضَاء لَهُم مَّشَوْاْ فِيهِ وَإِذَا أَظْلَمَ عَلَيهِمْ قَامُواْ وَلَوْ شَاء اللّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ إِنَّ اللَّه عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ ؛ نزديك است كه برق ، چشمانشان را بربايد ، هرگاه كه بر آنان روشنى بخشد ، در آن گام زنند ؛ و چون راهشان را تاريك كند ، بايستند و اگر خدا مىخواست شنوايى و بينايىشان را بر مىگرفت ، كه خدا بر همه چيز تواناست .
( الخطف ) : در لغت به معنى ربودن و به سرعت قاپيدن « 1 » يا ( الاخذ في سرعة و استيلاب ) « 2 » به سرعت گرفتن و ربودن را گويند .
هامش
( 1 ) . معطوف ، المنجمد ، ذيل « خطف » .
( 2 ) . ابن منظور ، لسان العرب ، ذيل مادهء « خطف » .