تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 100

مساهمون:

ص١٠٠
حرف حق را نمىگويند ، ( عمى ) از ضلالت خود باز نمىگردند . « 1 » آيه نوزده أَوْ كَصَيبٍ مِّنَ السَّمَاء فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يجْعَلُونَ أَصْابِعَهُمْ فِي آذَانِهِم مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ واللّهُ مُحِيطٌ بِالْكافِرِينَ ؛ يا چون [ كسانى كه در معرض ] رگبارى از آسمان - كه در آن تاريكىها و رعد و برق است - [ قرار گرفته‌اند ] از نهيب آذرخش و ترس از مرگ ، سر انگشتان خود را در گوش‌هايشان مىنهند ولى خدا بر كافران احاطه دارد . ( صيب ) : در اصل ، صيوب به معنى باران است . « 2 » از ابن عباس نقل شده است كه صيب يعنى قطره باران . عطاء صيب را به معنى باران گرفته است . « 3 » دومين مثلى كه منافقين به آن تشبيه شده‌اند اين است كه مثال آنها بسان قطره‌اى باران است كه از آسمان رها مىشود . فِيهِ ظُلُمَاتٌ : و در آسمان ظلمت و تاريكى حاكم است و رعد و برق نيز بر وحشت آن مىافزايد و اين قطره سرگردان و بريده از همه جا در اين تاريكى و سر و صداى مخوف ، دلى بس خوفناك و وحشتى هولناك دارد و نمىداند سرانجام آن به كجا كشيده مىشود . منافقين نيز همانند همان قطره باران و جدا از همه جا هستند و براى اين
هامش
( 1 ) . شيخ طوسى ، التبيان ، ج 1 ، ص 88 . ( 2 ) . معطوف ، المنجمد ، ذيل مادهء « الصوب » . ( 3 ) . شيخ طوسى ، التبيان ، ج 1 ، ص 91 .