بايد علاوه بر رعايت پنج شرطى كه براى سربريدن حيوانات گفته شد ، كارد يا چيز ديگرى را كه برنده بوده و از فلزاتى است كه معمولًا با آن كارد مىسازند ، در گودى بين گردن و سينهء آن فرو كنند .
« مسألهء 3196 » وقتى مىخواهند كارد را به گردن شتر فرو ببرند ، بهتر است كه شتر ايستاده باشد ؛ ولى اگر در حالى كه زانوها را به زمين زده يا به پهلو خوابيده و جلوى بدن آن رو به قبله است ، كارد را در گودى گردنش فرو كنند ، اشكال ندارد .
« مسألهء 3197 » اگر به جاى اين كه كارد را در گودى كردن شتر فرو كنند ، سر آن را ببرند يا گوسفند و گاو و مانند آنها را مثل شتر ، كارد در گودى گردنشان فرو كنند ، گوشت آنها حرام و بدن آنها نجس است ؛ ولى اگر چهار رگ شتر را ببرند و تا زنده است به دستورى كه گفته شد ، كارد در گودى گردنش فرو كنند ، گوشت آن حلال و بدن آن پاك است و نيز اگر كارد در گودى گردن گاو يا گوسفند يا مانند اينها فرو كنند و تا زنده است سر آن را ببرند ، حلال و پاك مىباشد .
« مسألهء 3198 » اگر حيوانى سركش شود و نتوانند آن را به دستورى كه در شرع معيّن شده بكشند يا مثلًا در چاه بيفتد و احتمال بدهند كه در آنجا بميرد و كشتن آن به دستور شرع ممكن نباشد ، چنانچه با چيزى مثل شمشير كه به واسطهء تيزى آن بدن زخم مىشود ، به بدن حيوان زخم بزنند و در اثر زخم جان بدهد ، حلال مىشود و رو به قبله بودن آن لازم نيست ، ولى بايد شرطهاى ديگرى را كه براى سر بريدن حيوانات گفته شد ، دارا باشد .
مستحبّات و مكروهات سر بريدن حيوان
« مسألهء 3199 » چند چيز در سربريدن حيوانات مستحب است :
اوّل : هنگام سر بريدن گوسفند ، دو دست و يك پاى آن را ببندند و پاى ديگرش را باز بگذارند و هنگام سر بريدن گاو ، چهار دست و پاى آن را ببندند و دُم آن را باز بگذارند و هنگام كشتن شتر ، دو دست آن را از پايين تا زانو يا تا زير بغل به يكديگر ببندند و پاهايش