« مسألهء 3190 » در ذِبح كننده « اختيار » شرط نيست ، پس اگر كسى از روى اكراه ولى با مراعات شرايط شرعى حيوان را ذبح كند ، حلال و پاك است ؛ همچنين لازم نيست بردن نام خدا از نظر ذبح كننده واجب باشد ، پس اگر كسى معتقد به وجوب آن نباشد اما هنگام ذبح به قصد ذبح نام خدا را بر زبان جارى كند ، كافى است .
« مسألهء 3191 » گفتن « بسم اللَّه » توسّط شخص ديگرى غير از ذبح كننده و يا توسط ضبط صوت و نظاير آن كافى نيست .
« مسألهء 3192 » سر بريدن حيوان با دستگاههايى كه اخيراً متداول شده ، در صورتى كه شرايط شرعى - مانند رو به قبله بودن ، بسم اللَّه گفتن و غير آن - رعايت شود ، جايز است و لازم نيست براى هر كدام « بسم اللَّه » بگويد ، بلكه اگر هنگام زدن دكمه و گفتن « بسم اللَّه » ذبح چند حيوان را قصد كند و « بسم اللَّه » را به قصد آنها بگويد ، همهء آنها حلال مىشوند ، به شرط آن كه همهء آنها عرفاً در يك زمان باشند ؛ ولى اگر به تدريج و با فاصله ذبح شوند ، بايد براى هر كدام يك « بسم اللَّه » گفته شود .
« مسألهء 3193 » گوشتها يا مرغهاى سر بريدهاى كه از كشورهاى غير اسلامى وارد مىشوند ، محكوم به نجاست و حرمت و مردارند ، مگر آن كه ذبح شرعى آنها ثابت شود ؛ ولى گوشتهايى كه در بازار مسلمانان به فروش مىروند و احتمال داده مىشود كه به طور شرعى ذبح شده باشند ، حلال و خريد و فروش آنها جايز است .
« مسألهء 3194 » بىحس كردن حيوان توسّط دستگاه يا هر وسيلهء ديگرى قبل از ذبح ، اگر به طور كامل نباشد و مانع از خروج خون متعارف از حيوان پس از سربريدن نشود ، اشكال ندارد و بايد در غير حال ناچارى از وارد كردن ضربهء گيج كننده به سر حيوان قبل از ذبح - اگر موجب اذيّت حيوان باشد - خوددارى شود ، ولى موجب حرام شدن گوشت حيوان نمىشود .
دستور كشتن شتر
« مسألهء 3195 » اگر بخواهند شتر را بكشند كه بعد از جان دادن پاك و حلال باشد ،