حلال نمىشود ، ولى مردهء آن پاك است .
« مسألهء 3181 » سگ و خوك به واسطهء سربريدن و شكار كردن پاك نمىشوند و خوردن گوشت آنها هم حرام است و اگر حيوان حرام گوشتى را كه مانند گرگ و پلنگ درنده و گوشتخوار است ، به دستورى كه گفته مىشود سر ببرند يا با تير و مانند آن شكار كنند ، پاك است ولى گوشت آن حلال نمىشود و اگر با سگ شكارى آن را شكار كنند ، پاك شدن بدن آنها هم اشكال دارد .
« مسألهء 3182 » فيل ، خرس ، بوزينه ، موش و نيز حيواناتى كه مانند مار و سوسمار در داخل زمين زندگى مىكنند ، اگر خون جهنده داشته باشند و به خودىِ خود بميرند ، نجس مىباشند .
« مسألهء 3183 » اگر از شكم حيوان زنده ، بچّهء مردهاى بيرون آيد يا آن را بيرون آورند ، خوردن گوشت آن حرام است .
دستور سر بريدن حيوانات ( ذبح )
« مسألهء 3184 » دستور سر بريدن حيوان آن است كه چهار رگ بزرگ گردن آن - يعنى : « ناى ( راه نفس ) » ، « مِرى ( راه غذا ) » و دو شاهرگ حيوان - را از زير بر آمدگى گلو به طور كامل ببرند و اگر آنها را بشكافند ، كافى نيست .
« مسألهء 3185 » اگر بعضى از چهار رگ را ببرند و صبر كنند تا حيوان بميرد و بعد بقيّه را ببرند ، فايده ندارد بلكه اگر به اين مقدار هم صبر نكنند ، ولى به طور معمول چهار رگ را پشت سر هم نبرند - اگرچه پيش از جان دادن حيوان بقيّهء رگها را ببرند - اشكال دارد .
« مسألهء 3186 » اگر گرگ گلوى گوسفند را به طورى پاره كند كه از چهار رگى كه در گردن است و بايد بريده شود چيزى باقى نماند ، آن حيوان حرام مىشود ؛ ولى اگر مقدارى از گردن را بكند و چهار رگ باقى باشد يا جاى ديگر بدن را بكند ، در صورتى كه گوسفند زنده باشد و به دستورى كه گفته مىشود سرِ آن را ببرند ، حلال و پاك مىباشد .
« مسألهء 3187 » حرام است كه پيش از بيرون آمدن روح ، سرِ حيوان را از بدن آن